خانه دروس روزانه طرز صحبت کردن شما، نشان دهندۀ استرس ناخودآگاه شماست

طرز صحبت کردن شما، نشان دهندۀ استرس ناخودآگاه شماست


من چهرۀ شما را بهتر از خودتان می توانم بخوانم. همین امر برای شما هم صدق می کند. در حالی که نقش آینه ای نورون ها هنوز بخوبی درک نشده (و گاهی اوقات به بحث هم گذاشته می شود) این واقعیت که ما می توانیم عواطف شخص دیگری را، حتی در بیشتر مواقع سریع تر از خود آن شخص بگوییم، نتیجۀ این است که ما حیواناتی اجتماعی هستیم.
این موضوع، چیزی فراتر از چهره خوانی است. ما در تمام مدت در حال خواندن بدن یکدیگر هستیم، برای نمونه؛ اگر ما برای نخستین مرتبه یکدیگر را ملاقات کنیم، من شما را در آغوش می کشم و اگر شما هم مرا به آغوش خود بکشید، بیشتر به شما اعتماد می کنم. اگر ما در گروهی باشیم و شما تنها کسی باشید که این پانتومیم را دنبال نکند، من به شما کمتر اعتماد خواهم کرد. نشانه های اجتماعی، برای مدت طولانی مورد آزمایش قرار گرفته اند، بنا بر این نیازی نیست که به صورت آگاهانه موثر شناخته شوند.

پژوهش تازه ای در مجلۀ آکادمی ملی علوم منتشر شده که نشانۀ دیگری را در مورد وضعیت درونی ما مشخص می سازد یا به عبارت دیگر؛ استرس: تغییر گویش. یک تیم به مدیریت دکتر «ماتیاس مِلا» از دانشگاه آریزونا، دریافت که نشانگرهای ویژه ای در زبان، سطوح استرس را بهتر از مراتب هوشیاری(در مغز) تشخیص می دهد، در نتیجه باعث می شود که بیان ژن در سیستم ایمنی بدن ما، خود را نشان دهد. ما هرچه بیشتر استرس داشته باشیم، فعالیت های ژنتیکیمان هم با التهاب بیشتری اتفاق می افتد. در این حال، ژن های ضدویروسی از کار می افتند.
یکصد و چهل و سه بزرگسال امریکایی برای ضبط صداهایشان مورد آزمایش قرار گرفتند. در طول یک دورۀ دو روزه، بیش از بیست و دو هزار کلیپ گردآوری شد. پس از رونوشت برداری از آنها، دکتر مِلا گویش های استفاده شده را، با تمرکز به روی «واژه های تابع» (ضمایر و صفات) مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. محققان به طور آگاهانه «واژه های معنادار» (اسامی و افعال) را انتخاب کردند در حالی که واژه های تابع بیشتر به صورت خودکار تولید می شوند وکمی هم بیشتر سخنران را افشا می سازند.
دکتر مِلا می گوید در هنگام بحران مانند حملات تروریستی واژه های تابع تغییر می کنند. گزارش خود شرکت کنندگان در مورد احساس ناراحتی، اضطراب و افسردگی کمتر نسبت به مواقع عادی به وسیلۀ تیم تحقیقاتی دکتر مِلا با توجه به شمارش تعداد گلبول های سفید خونشان اندازه گیری شد.
پژوهشگران به روی دو جنبۀ؛ درجۀ صدا و ساختار تمرکز کردند. هرچه یک داوطلب بیشتر استرس داشت، کمتر صحبت می کرد. هنگامی که داوطلبان سخن می گفتند از قیود بیشتری هم، مانند؛ "باورنکردنی" و "واقعا" استفاده می کردند. ایشان همچنین کمتر به روی دیگران و بیشتر به روی خودشان متمرکز بودند.
این پژوهش می تواند به ابزار موثرتری برای درک و درمان استرس منجر شود. در مقالات تازه ای آمده است که هیجانات ارتعاشی صدا (توییتر) می تواند به راه جدیدی برای کشف بیماری های افسردگی و اختلالات استرسی پس از ضایعات روانی منتهی گردد. همانگونه که تیم تحقیقاتی دکتر مِلا نتیجه گرفته است؛ دکترها و درمانگران، درست مانند نگهبانان فرودگاه های اسرائیل که از درک رفتار (مانند زبان بدن) به منظور تشخیص تهدیدات استفاده می کنند، می توانند از الگوهای طبیعی زبان گویش برای درک بهتر اختلالات روانی بالقوه نیز استفاده کنند.
استفاده از تجزیه و تحلیل الگو آماری در مورد زبان طبیعی می تواند شاخص رفتاری مفیدی از رفاه غیرارادی (امنیت در مقابل تهدید) را ارزیابی کند که مشخصه ای از اطلاعات ارائه داده شده توسط گزارش از خود توسط داوطلبان تهیه شده و فرآیندهای سیستم مرکزی عصبی که تنظیم کنندۀ فیزیولوژیکی محیط، ژن بیان و سلامت است را بیشتر فعال می کند.
بنا بر این احتمال این که ما خودمان را به خوبی که دیگران ما را می شناسند، نمی شناسیم درست است. به جای تهاجم به حریم خصوصی، بهتر است از این موضوع به عنوان یک ابزار درمانی برای مقابله با درگیری های درونی که می تواند به جهانی در حال تجربۀ افزایش اضطراب و افسردگی استفاده و کمک شود. انسان شناسان مدت های مدید است که آمادگی گروهی را به عنوان مشخصۀ اصلی پیروزی تکاملی ما در قلمرو حیوانات شناخته اند. اگرچه ما ممکن است که در یک فرهنگ فردی زندگی کنیم، ولی بهترین زمان به منظور یادآوری این موضوع که قدرت ما بستگی به دیگران دارد، همین حالا است.
ترجمه: فرشاد سجادی
منبع:
http://bigthink.com/21st-century-spirituality/the-way-you-speak-reveals-your-subconscious-stress

Share this post

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

خانه دروس روزانه طرز صحبت کردن شما، نشان دهندۀ استرس ناخودآگاه شماست